+389 78 385 571 info@lgbtunited.org

Yeterince uzun zaman yalnız kendi demonlarınla savaşırken,  ihtiyaç duyduğun bildiğinde de yardım talep etmeye müracaat etmediğinde….biri gelip, omuzundan tutup, sana şunları söylemeyi istiyorsun: Tamam, kötü hissettiğini biliyorum….oysa ki içinde yaşadığın bütün acılardan dolayı kendin bile canında ki hissetiklerine değmeye müsade etmiyorsun… insanlar geçiyor, senin güleryüzlü olduğunu görüyor, neşeli olduğunu, çalıştığını görüyor, oysa sen içinde yıkılıyorsun ve  bu denli kötü hissetmene real bir sebebin bulunmamasına karşı neden böyle duygularla kıvrandığını bilmiyorsun… uzun zaman kendin içindeki demonlarla savaştığında, içinde bütün bu çektiğin acıların, değersizlik duygusunun, isteksizliğin, uykuya eğilimin, fiziksel destrüksiyonun, sakin acı ve suskunluğun bir gün sona ereceğini biliyorsun…Her şey geçecek…omuzunun bir tarafındaki o demon ise sana güzel olan, iyi olan  her şeyi unutturmaya çalışacak ve yine de seni üzüntüye, hüzüne itecek, insanların sahte gülüşlerine seni sevkedecektir… ayakta kalacaksın, yılmayacaksın, bekleyeceksin, geçen sefer gibi bütün bu duyguların geçtiğini göreceksin, bundan öncesinde de benzer şeyler gelip geçtiği gibi… sensiz iş sonrası eğlenceler geçecek, sensiz doğum günü kutlaması da geçecek, aile yemeği de sensiz geçecektir….Hayat sensiz geçecek. Sana  değmek için her teşebbüsü ise kaynar suya atlıp yanar gibi hissetip atlayacaksın… Çünkü fiziksel ağrılarla başa çıkabileceğini biliyorsun, oysa diğerlerinin karşısında o “zaafınla” başa çıkamayacağını biliyorsun…Hayır. Onu kabullenemiyorsun, çünkü yeterince uzun zaman kendi kendile savaşmaya alıştın, kendine karşı çalışmaya, kendin olmaya izin vermemene alıştın, bütün bunları da başaramayacağını düşünerek yapıyorsun. Nitelkim “bu sefer gibi” dediğin en az 10 örneğin ve anlatacağın hikayen var, oysa hayal kırıklığı yaşamamak için endine güvenemiyor, inanamıyorsun… Her gün kendi kendine şunu diyorsun “ işte bugün başlayacağım” ve yatıp, gözlerini kapayana dek  yarın için bu kararını yıkmak için 100 plan yapacaksın ve “işte bugünden başlayacağım” dediğini yine maziye gömüyorsun. Ve yine tekrardan yıllarca kendini avuttuğun şekilde avutacaksın ve hiçbir memnuniyet ve zevk hissetmeden devam edeceksin, bir anda küçük bir serveti sana gerekliolmayan şeylere, yemeyeceğin yemeğe harcadığını farkedeceksin, çoğu sefer aç ve susuzluk hissetmediğine rağmen, ihtiyaçolur düşüncesiyle bir “güvence” olsun niyetiyle çok şeyleri gereksiz halde aldığını göreceksin… canın boş gibi, her aldığın nefeste göğsünde acı çekiyorsun ve hala içindeki demonlarla savaşmaya devam ediyorsun, bu 20 saat uyuyup geçer düşüncesine kendini ikna etmeye devam ediyorsun,  herşey geçip yeniden yeni güne başlayacağını, hayata aynı ağırlık taşıyla devam edeceğini, bu ağırıyı kendinle her yere taşıyacağını, işe, geziye sana eşlik edeceğini, bu ağrının aşk, kendi başına bişeyler yapmak isteğinde de var olduğunu düşünerek yaşamaya devam edeceksin…herzaman aynısı tekrarlanıyor, yeniden ve yeniden, cehennemin dokuzuncu çemberine kadar… 

Müelif : Demetra

“Burada belirtilen görüşler müelliflerine aittri ve MCMS ve AB tutumlarını yansıtmıyor.”

“Kalıcı Vatandaş Toplumu: Sivil toplum Teşkilatların Devletten Finanse Edilmesi” Programını Makedonya Uluslararası İşbirliği Merkezi (MCMS) , Vatandaş toplumun Gelişmesine Ait Balkan Ağı (BCSDN) ve Slovenya Sivil toplum Teşkilatlarını Tanıtım, İşbirliği ve Gelişim   Merkezi (CNVOS) gerçekleştiriyor.

Proje Avrupa Birliği tarafınca finanse edilmektedir